son zamanlar
son zamanlarda yaptıklarıma bakma ne olursun, onlar ipe sapa gelir şeylerdi diyordu ilhan şeşen, yoksa ben mi yanlış hatırlıyorum?
bir de son zamanlarda hiçbir şey yapmayanlar var, mesela ben bu gruba giriyorum. tutturmuşuz bir yol gidiyoruz, etrafta neler oluyor farkında değiliz
okul şeysini mesela tamamen askıya aldım, yazmam gereken tezin çok uzağındayım, ama olsun her şey yoluna girer, yani umarım. hazirana yetiştirseydim iyi olacktı, okul umrumda değil aslında, hocama mahçup oluyorum. hocam hızlıca yazıp nisanda askere gideyim diyorum dediğimde, acele etme rahat rahat yaz demişti. iyi ki de demiş.
geçenlerde paris’e gittim. bir hafta kadar kaldım. şimdi bana sorsan kafama esti çektim gittim derim. ama ibneye bak, 1 ay önce vizeye başvuran babannemdi değil mi, kafasına esmişmiş. bu arada her telinden biraz paris izlenimlerini http://gezg.in blogunda yayınladım, kendisi abimin kurmuş olduğu bir gezi blogu olmakla beraber şu an erasmusta olduğu için daha çok macaristan günlükleri -hatta budapeşte- olarak geçmektedir. ama yine de güzel, göz atmaya değer. öneririm.
heh ne diyordum, öyle işte, ama gerçekten kafa dinlemek için güzeldi, insan yalnız kalınca kendini dinleyebilir. bak sen, sanki hep birileri varmış gibi, arkadaşım ya kandırma kendini. hadi bakim. ama öyle, insanın karar vermesi gereken şeyler olduğunda yabancı yerlerde olması güzel, evden uzakta olunca daha sağlıklı düşünebiliyor. yapmak istediklerini karara bağlayabiliyor, ben de öyle yaptım, ya da yapmaya çalıştım. bi sonuca vardım mı peki? sanmıyorum, ben ve belirsizliklerim devam ediyoruz.
bu blogu kuralı neredeyse 5 sene olmuş, dile kolay. zamanla kendimden olduğu gibi buradan da uzaklaştım, daha az zaman ayırmaya başladım. paylaşımlarım da azaldı dolayısıyla, bunun için ne kadar üzgün olduğumu söylesem azdır. birileri okuduğu için değil tabii ki de, tamamen kendim için. bir şeyler yazmak her zaman iyidir, nereye yazdığın ya da kimin okuduğu pek de önemli değil bana kalırsa. muhtemelen bu yazı buraya yazacağım son birkaç yazıdan birisi olacak. artık kişisel blog yazmayı bırakıyorum. yeterince zaman ayıramamadan ziyade, bunu tükenmek olarak yorumlayabiliriz. ama uzun zamandır kafamda olan başka bir blog projesini hayata geçirmeye karar verdim. hayatımın en buhranlı dönemlerini geçirirken en azından bir şeye yeniden başlamak iyi olabilir. tabi içimdeki heyecanı kaybetmez ve kararlılıkla üstüne gidersem. ben ki kumanda uzakta olunca o gün televizyon izlemeyen adamım, bakalım bu iş nasıl olacak. alan adı ve dizayn işleri bitince buradan da duyuracağım, ilgisini çekenleri oraya da bekleriz efenim.
o güne kadar sağlıcakla.
Yoruma kapalı.