3 Dec
2011
Kategori: hayat    |    Saat: 00:02
Yazar:     |    Comments Off on sevmek

sevmek

sevmek şüphesiz ki zor bir iş, yazması kadar zor. tuhaf, okul ve iş dolayısıyla yeni bir çevre ediniyorum. yani bir sürü yeni insan görüyorum. isimler uçuşuyor, karakterler.

hiç kimseyi sevmiyorum, yeni tanıdığım hiç kimseye ısınamıyorum. eğlenmediğim söylenemez, oldukça fazla malzeme veriyorlar, bir de ironinin sözlük anlamını bilseler her şey daha kolay olurdu aslında. tamam bu bir tarafı ama uzaklar ya, gerçekten hiçbir şey ifade etmiyor, onlara karşı bir his duymuyorum, sevmiyorum ya. hiç yoklar sanki. ben gözükmeyen bir ruh gibi dolaşıyorum sanki aralarında.

işin kötüsü ben yenileri sevmediğim gibi, eski arkadaşlarıma olan sevgimi de kaybediyorum. hiçbirini merak etmiyorum, ya da bazen. giderek azalıyor. aramak istemiyorum, aranınca duymuyorum genelde, daha sonra aramıyorum. en kolayı mesaj, kaçıyorum çoğunlukla. sadece kitaplarım var. bir tek ben kalana kadar devam mı edecek acaba. işin tuhafı bu beni üzmüyor artık, karar verdim ben.

sanırım yıllar önce çok üzüldüm ben, insanlara çok kırıldım, çok sinirlendim. bu yüzden artık hiç kimse benim için bir şey ifade etmemeye başladı. bu yeni ilişkilerimi de etkiliyor gibi, umursamıyorum, çünkü onlar da geride kalacak. belki de kimsenin beni sevmesini istemiyorumdur, o zaman geride bırakacak bir şey kalmaz hem, kolay olur her şey.

iyi mi kötü mü bilemedim. eve iyi bir etkisi olmadığı kesin, süper bir dağınıklık var evde, kılımı kıpırdatmak istemiyorum, sadece uyumak istiyorum, uyuyamıyorum, o da çok bana. aslında saçlarımı kestirmem gerekiyor. o kadar boşum ki berbere gidecek vaktim yok, üstelik evin sadece 10 adım uzağında, her önünde geçişinde berberin, kafamı eğiyorum. evet ya, en iyisi yarın saçlarımı kestireyim ben. sonra da evi toparlarım.

uyumak ise hayal. hayalden öte ütopya. insanları sevmek gerek aslında, o zaman daha az mutsuz olur insan. ama onlar da acımasızdı..

insanlar acımasızdı, kitaplara sığındım. onlar sormadı, yargılamadı, kızmadı. ne zaman istesem ordaydılar, umursadılar, dinlediler. ehhy.

hayatımın gelecek 20 yılı canlandı gözümde, ilerisi aydınlık değil.

küçük bir mum vardı, ilk rüzgarda söndü.

ah küçük mum, sen de farklı olsun istemez miydin?

Yoruma kapalı.