adım atmak
önemli olan kapıdan dışarıya adım atmaktir diyordu gandalf yüzüklerin efendisinde.. daha sonra gereken her şeyi icinde bulacaksın diye de ekliyordu.
sanırım ben de ilk adımımı attım, ama ne adimdi trabzon’dan kalkarken o kadar sarsıldık ki korkmadım desem yalan olur, zaten her seferinde binmeyecegim diyip hala binmeme şaşırıyorum artık. neyse artık geri dönüş yok gümrükten de çıktık. neyseki bagaj konusunda biraz şansliydim, en azından bi kaç kilo fazlaya göz yumdular sagolsunlar.
şimdilik böyle 11.00de uçağa binip 30dk sonrada uçacağım. bilmiyorum havaalanları bana iyi gelmiyor, gene bi hüzün kapladı icimi, ne olurdu ki?
hayatta kaldığım sürece yazmaya çalışacağım, burayı cok boslamistim, iyi olur belkim arayı kapatırım.
Yoruma kapalı.