bir küçük hikaye
yeni bir savruluş, oradan buraya, rotası aynı. hangisi daha kötü yalnızlık mı yoksa kalabalık içinde kaybolmak mı? bilmem bu bir soruydu, cevabı bende olmayan. bir yanda teneke’nin hüzünlü sesi, diğer tarafta sigara dumanı, garip bi ikili. karar verememek, plan yapamamak hatta düşünememek, bilememek. mccandles ölmeden önce şu satırları karalamayı başarıyordu kitabının arasına “happiness only real when shared”. geleceğe dönüş ne de güzel bi filmdi, sihirli bi lambam olsa, üç dileğimden birisi “yahu şu filmin devamını çekin be” olurdu. diğer iki dileğimden sadece birini kullanırdım, tek bi dilek kafi çünkü. sigaralar ne çabuk bitiyor, farketmemişim. yarın yeni bi gün, aslında bugün de yeni bi gündü, tıpkı dün gibi.
Yoruma kapalı.