kısa bi aradan sonra
kısa mı bilemedim, bakıyorum da yirmi gün olmuş, ne zamandır bakamıyorum buraya, acaba gün gelecek yazı yazmadığım için kapatacak mıyım burayı da. umarım olmaz öyle bir şey, en azından bi seviyeye geldikten sonra tekrar başa dönmek iyi oluyor, sonra tekrar aynı seviyeye gelene kadar herhalde en az 20 gün geçmesi gerekiyor(muş.)
ekimin yirmi altısı bugün, okulun da beşinci haftası oldu. ben her ne kadar kendimi hala temmuzda felan hissetsemde zaman geçiyor, engelleyemiyoruz efenim. acaba o kırılma noktası hangi gün olacak diye düşünüyorum bazı bazı.
dedem anjiyo oldu, iki damarı tıkalıymış, stent taktılar, 1 sene boyunca ilaç kullanmak zorundaymış. benim de midem bozulduğunda 6 ay kullanmam gerekmişti. hastaneleri sevmiyorum, garip. hep bi koşuşturmaca var.. sanırım hayattan sıyrılıp kendimi hastanede bulunca kendimi sorguluyorum, ne için tüm bunlar diye, telaşlı, hüzünlü insanlar düşüncelere sevkediyor beni. sonra hastanenin otomatik açılan kapısından dışarı çıkınca geri dönüyorum tekrar, o eski benim yine.
daha anlatacak çok şey vardı ama yazmaya başlayıpta bi saat ara verirsek olmaz ki.
Yoruma kapalı.