bir zamandan sonra
durdum ve buradayım ancak doğru kelimeleri seçemiyorum bi’ şeyler yazmak için o yüzden konuyu değiştireceğim, ne yapalım.
hala ankaradayım, bi kaç güne gidiyorum eve. yarın da vize randevum var bakalım ne çıkacak sonuç, herhalde verirler, yoksa onlarda mı dışlayacak beni, ağlarım bak, hehe. bugün şey düşündüm mezun olunca direk askere gitsem herhalde bi çok şeyi arkamda bırakmış olurum, yoksa peşimden gelmeye devam edebilirler, sürteyim biraz, bi arkadaşım çok dayak yersin demişti askerde, yiyeyim belki aklım başıma gelirde hala hala belki neden olmasın this is layf samtink happens modundan çıkarım be abi. evet evet öyle yapayım en iyisimi düşüneyim ben bunu bir. askerden geldikten sonra da önümüze bakarız gidecez mi kalacaz mı o zaman karar veririz, şimdilik kalmak için bi neden gözükmüyor ama fatih hocam hep der everthings samtink happens diye, ekol adam felsefesi var, “neden olmasın” ahah
kendimin bu saçma haline çok gülüyorum, arada da üzülüyorum ama, üzülüyorum çünkü ben miyim bunun sebebi diye, hatırlanmamaktan aranmamaktan nefret ediyorum, o zaman da diyorum ki demek ki yanlış arkadaşlar seçmişim kendime, o zaman da geçen yıllar hep boşa geçmiş diyebilirim, demek ki bu yaşıma dek mal gibi sadece nefes almışım, etrafıma hiçbir şey katmamışım ki hatırlayan çıkmıyor. işte buna üzülüyorum gerçekten, çok. yalnız yaşıyan birisi sanırım bunları dert edebiliyor kendisine, çünkü dert edecek bi şey yok etrafında, her gün eve geliyor aynı şey, bi süre sonra etraftaki dağınıklık gözünüze batmamaya başlıyor, sonrası felaket mutfağa girilmiyor, neyseki banyo konusunda henüz insanlığımı yitirmedim, halıyı göremiyorum bazı bazı üzerine attığım eşyalardan, sonra yapacak hiç bişe olmamasından sıkılarak temizliyorum taa ki tekrar yapacak bi şey olmamasına kadar. insanlara bi şey söylemişsem yaparım, herhalde söz veripte yapmadığım bi şey yoktur ya da çok azdır, o da elimden gelmediğindendir, neticede sıradan bi insanım. ama insanların bana bi şey söyleyipte yapmaması ki bu çok basit bi şey olabilir, büyütmeyin gözünüzde “tamam ararım” gibi mesela, sonra bunu yapmaması çok kırıyor beni, bence bu dünyadaki en kaba davranış, ne bileyim biri gelipte yüzüme lanet olsun nefret ediyorum senden dese bu kadar üzülmem çünkü takmam banane der geçerim, ama bi arkadaşım? evet üzülüyorum. hayır bide bunu sanki etrafımdaki herkes yapıyor gibi hissediyorum ya diyorum ki herkese mi böyle yoksa ben mi dünyanın en şanssız adamı olarak devam ediyorum hayata diye.. tamam 1 kişi olur 2 kişi olur ama 5 kişi olmaz 3 kişi olmaz ya.. yani bir kişi yapsa geçerde dediğim gibi sayı arttıkça insanın kafasına takılıyor haliyle sorun bende mi değil mi diye, bendeyse söyleyin de uzatmayalım, ne dersiniz? garip ilginç. ben ne diyordum ya? nerden nere geldim kimbilir yine. ne dicektim ki, üzülüyorum. bir de buraya not düşeyim bundan gayrı burger kingten 1menü alana 1menü bedava promosyonundan alırsam nolayım! yeter yahu sıkıldım 2 tepsiyle boş masaya oturmaya, insanım ben de. bir de evet şarkılar çok acımasızlar katılıyorum.
Yoruma kapalı.