kızamamak ama kırılmak
bir düşmüş anlatıyor kulak vermeli; insan sevdiklerine kızamazmış ama kırılırmış, kırılırmış ve içinde derin bi’ suskunluğa gömülürmüş kendince, hatta etrafındakilere kırıldığını belli bile etmezmiş. hatta öyle ki suçlanırmış kimi zaman neden konuşmuyorsun diye. ama bence keşke kızsaymış, çünkü kızmak kısa sürermiş ya ama ya kırılmak? toz konduramazmışsın ya belki de çamurdur ama sen göremiyorsundur.. asıl önemlisi ve yaralayıcısı ve sessizliğe mahkum edeni de herkese kızabilirmişsin ama sadece değer verdiğin insanlar kırabilirmiş seni…
Yoruma kapalı.