sabahları mutsuz uyanmak
evet kesinlikle paha biçilemez. bugünlerde onlarca mesaj alıyorum neden blogunu boşladın hiç bir şey yazmıyorsun diye (palavra) peki ya beni nicedir boşlayan hayata ne demeli? hiç mi suçu yok onun? tek suçlu benim yani, gerizekalı gibi somurtarak sabah 7 de uyanıyorum. elimizden uçtu uçacak ama hala biz bi tarafından yakalayamadık hayatı. kısmen kendimi kandırarak bi şekilde devam etmeye çalışıyorum ama artık sıkıldım ya, her sabah yüzüme yeni zorlama bi ifade takmaktan, samimiyetsiz yüzlerden.. sona yaklaşıyorum, gidicem ve dönmücem o olacak.
Yoruma kapalı.