öyle sanmışım
evet öyle sanmışım, döndüm desem de meğer dönememişim tekrar. ne zamandır aksilikler bırakmıyor yakamı, hiçbir şey doğru gitmiyor hayatımda.. sıkılmaya başlıyorum, çekilmez, mutsuz, huysuz adamın teki olup çıkıyorum. baksana yeni icat geldi başımıza ön çapraz bağlarımız kopmuş, ne güzel. artık öyle spor yapmak felan yokmuş.. ne güzel ülser olalım artık istediğini yeme devri kapansın densin, şimdi de bu. ulan şu kötü hayatımda bi zevkimiz, vakit geçirme şeyimiz spordu, onu da yapamazsak ne yapacağız başka? haa bak ne dicem şimdi buraya bunları yazıyorum ama biliyo musun, tek gözüm bandajlı.. ben alıştım artık sen de alışırsın.. ama anlamlandırmak istiyorum, olmuyor.
canım da çok sıkkın bi’ süredir. böyle hiçbir şey yapmak istemiyorum, konuşamıyorum. aa bak dün fenerbahçeyi yendik, kupayı kazandık, iyi geldi özgürce bağırdım, haykırdım, konuları farklı olsa da kimse işe yaramadığını söyleyemez. burdan uygar dünyaya seslenmek istiyorum, sorunları yokmuşçasına görmezden gelmek, sonucu kötü de olsa bir adım atmamaktan daha iyi değildir. bak yine kendi kendime konuştum. en iyisimi artık hep ben yine ben tekrar ben. ben ben ben ben. evet hep ben. neyse ne kaldı şunun şurasında?
Yoruma kapalı.