2010
sevgililer gününde istanbul
‘da olmayınız efenim. evet ben oradaydım, o yüzden söylüyorum bunu boş konuşmuyoruz burda. muhtemelen sevgililer günüyle ilgili düşüncelerimi yazdığım bi yazı vardır o yüzden gene isyanımı dile getirmeyecem bu konuda. yahu bu arada sevgili neye deniyordu? ama arkadaşım sevgililer günü diye teklerin günahı ne be yav? gerçi biz de yalnız değildik, aslanlar gibi mustafa kankamız vardı:) tamam her yerlerde çiftler birbirleriyle sevgililer günü oynayabilir dediğimiz yok ama insan her şeyin sevgililer için hazırlandığı görünce ulan neymiş ya diyesi geliyor. o değil de harbi söyleyecek yok mu bana neydi şu sevgili? hayır aslında gayet sönüktü ankara’yla karşılaştırdığımda ankara’da bir ay öncesinden başlıyor ya hazırlıklar ne bileyim istanbul daha sakin gibi geldi.. ne desem ki genç feministler istiklal’de gösteri yapmasaydı belki o günün o malum gün olduğunu hatırlamayabile bilirdim.. tabii bir de bana sevgililer günü programı kakalamaya çalışan kızımız var neyse ki gülerek karşılık verince o da anladı durumu:) ama temiz tarafı da yok değil herkes el ele kol kola omuz omuza yürürken sokaktaki çiçekçiler için adres direk belli oluyor bizi hiç muhattap almıyorlar ohh ne rahat! ama olayı abartınca da insan üzülüyo haa “laaan niye bana sormuonuz olm adam diil miyim la ben” diyesi geliyo:)
her şeye rağmen keyifliydi istanbul hava da! özellikle iyidi taa ki.. birde şu sırtımızdaki çanta olmayaydı daha bi güzel olacaktı mahvetti bizi.
burdan genç sevgililere bir mesajım olacak; bakınız baylar bayanlar merdivenden kayanlar; illa süpriz bi şeyler yapmak için sevgililer gününü beklemenize gerek yok olm mal mısınız ne boksunuz, seviyorsanız her gün bayramdır size gözünüzü seveyim bırakın bu sevgililer günü ayaklarını lan “gomplo bubaa bunlar”
ama şunu da iyice anladım ki arkadaş ben seviyorum ya istanbul’u.. resmen dün mal ve mutlu şekilde dolandım durdum.. kendimi huzurlu ve mesut en önemlisi de aldırışsız özgür hissediyorum. olanca gubidiklikleri yapabilirim hiç kimse de hiçbir şey de umrumda olmuyor.. ne zaman sonrasında ankara’ya gelsem işte bu büyü kayboluyor.. neden bi de ankara’yı sevsek güzel olacakta, umarım o günlerde gelir..
bu arada yarın da izmir’e gidiyorum, dün o kadar yorulmuştum ki ankara’ya gelip uyumam gerekiyordu. ohh çok burjuvayım ben de.. yarın izmir’e gidicem aslında dönüş biletim cuma akşamına ama bilemiyorum umarım severim izmir’i.. severim ya memlekette deniz olacak ve ben sevmeyecem, hmm biraz zor gibi durdu. gerçi burada test edilmişi var.. bknz: antalya. neyse sonraki istanbul ziyaretim aslında 9 mart günü olacaktı ama düşündüm taşınmaya gerek kalmadan dedim ki olm izmir’de bana 4 gün fazla en iyisi mi 3 gün kalayım ya da 2 gün bile yeter.. istanbul kıskanmasın:) sonra perşembe geceden bineyim en öz izmir seyahatinden cuma sabah “sevgilime” kavuşayım.. evet evet iyidir istanbul, bence de öyle yapalım, değil mi canım? evet kesinlikle öyle yapmalısın..
aa bakın ne dicem size; alın bu da benim istanbul’daki sevgililer günü hatıramdır, selam olsun!
aslında beraber çekilecektik ama inanır mısın çekecek birisini bulamadık! o nedenle kendisi beni çekti ben de o da varmış gibi yaptım! gördün mü talihsizliği böyle acıklı bi sahne çıkıverdi ortaya:) ama seneye söz beraber çekilecez… söz dimi? söz söz.
Yoruma kapalı.