yeni bir ay
bayılıyorum yeni aylara, hele bir de hafta başına geliyorsa tadından yenmiyor. hemen yeni planlar, programlar yapılıyor. biliyosun işte çalışma programları, zayıflama programlarından felan bahsediyorum. zaten bi şeylerin gerçekleşmesi için hep hafta başlarını veya ay başlarını bekleriz, bazen abartıp yeni yılı beklemiyor da değiliz. veya benim yaptığım çalışmak için gelecek dönemi beklemek gibi. bu aslında hayatımız boyunca kendimize söylediğimiz en masum yalan, öyle ki hayatımız boyunca bunu her yaşımızda yapmaya devam edeceğiz. ayten kilo mu aldın ne? evet şekerim hafta başı spora yazılıyorum beni bir daha göbekli göremeyeceksiniz. işte bugün son her şeyi yiyiyorum ki sonra canım çekmesin! böyle cümleleri ne sık duyuyoruz değil mi? ya da olm lan sınavlar başlıcak ne bok yicez çalışmadık hiç? boşver lan var daha hafta başı çalışmaya başlasak kurtarırız herhalde. evet ya haklısın o zaman bu gece gel de iki tek atalım abi ne zamandır içmiyoruz. tamam görüşürüz. şu öğrencilik yok mu? tamam kabul ediyorum bazen bu yeni hafta/ay/yıl konusunda çok klişeleşebiliyoruz bilmiyorum ama yok yahu biliyorum. böyle olmamalı bence. biz kendimizi aa yeni bir ay başlıyor yeni bir şey yapmalıyım diye kastırdıkça muhtemelen doğallığımızı da kaybediyoruz. hatta muhtemelen değil kesinlikle kaybediyoruz. düşünün bir insanın bi şey yapası gelir, en saçma örneğinden (yaşadığım için rahatlıkla söylüyorum) tatile gidesi gelir insanın. ama o kadar çok ki anlatılmaz, bir an önce uzaklaşıp kafasını dinlemesi gerekir. ama artık hayattan mı kendinden mi korkar bilinmez ya dur biraz bekliyim yeni ay geliyo vs diye bi süre kandırır kendini ve kendini kandırdığı sürenin sonuna gelince elinde kalan tek şey istediği şeyi zamanında yapamamanın verdiği hayal kırıklığıdır. aslında bu kadar spesifik bir örnek vermeye de gerek yoktu. mesela benim şimdi canım kokoreç yemek istiyo, hem de deli gibi, içtiken sonra hep karnım acıkmıştır zaten ve muhtemelen bu yazıyı yazdıktan sonra gidip yiyeceğim yani eğer kendimi avutup ne işin var demezsem. ya evet neden böyle davranıyoruz ki neden isteklerimizi, istediğimiz an gerçekleştirmeyip hayallerimizi erteliyoruz? bu sanırım benim de nefret etmeme rağmen çoğu zaman yaptığım veya yapmak zorunda kaldığım bi davranış, ama hiç hoş değil, değil mi? ne zamandır bi şeyler yazamıyodum sınavlarda yaklaştı ve henüz bir hazırlığım yok, o konuya da değinmek lazım aslında ama durun hele gidip kokereç çakayım bi tane. malum bugün 1 nisan ve yeni bir ay başladı. nice planımız, arzumuz ve hayalimiz var. i’ve a dream yahu, ötesi var mı?
Yoruma kapalı.