trabzonspor – ankaragücü
ne maçtı ama!
öldük öldük dirildik mi diyeyim, ne dicem tam olarak bilemiyorum.
iyi maç oldu ya, zorlandık belki ama zor olan daima daha güzeldir be günlük!
aslında çok kolay olabilirdi daha 20. saniyede o golü atabilsek. olmadı “tayfun” attı golü. yahu ne hallere düştük be tayfunun golüne sevinir duruma geldik lan, neyse o hep atsın biz hep sevinelim. iyi de oynadı kerata defansta kademeye iyi girdi. zaten tayfun bi doğru pas atsa bile biz onu iyi oynamış sayıyoruz ya neyse geçelim.
zaten durup burda oyuncu analizi yapacak değilim, yendik işte. ama şanssızlığımız mı desem beceriksizlik mi bilemiyorum ama gol yollarında bir türlü istenilen seviyede uyumlu ve başarılı olamıyoruz. bunu bi halletsek varya takım çok hoş olucak, neyse git gide daha iyi olsun gerisi gelir. yani herhalde, bilemiyorum.
gol yollarında nasıl talihsizsek, yediğimiz golde de aynen devam etti bu, selçuk arkadan topa müdahale edeyim derken taça gidecek top gitti kaleye girdi ya şaka gibi buz kestik. sonra devam etti bu şanssızlık, gökhan geçen haftaki yerinden tekrar denedi ama bu sefer direk izin vermedi. olmadı egemen vurdu, her yere koşan umut iki adım atsa belki boş kaleye atacaktı ama koşmadı. yahu luganoyu izlesin adam dönen toplardan 4-5 gol attı be!
ve o an…
– olm dua et lan bak ben ettim.
– benim duamla olacak iş mi bu?
– iyi ben ederim senin yerine de.
– allahım… elham…..
– GOOLLLLLLLLLLLLLLL
valla billa asisti kendime yazıyorum abi, selçuk diktiğinde topu ben birinci elhamı çoktan bitirmiştim bile, kaan siliği muhtemelen bilmediği için edemeyince o görevde bana düştü.. yalnız nasıl bi dua ettiysem golü umut attı abi ötesini açıklamaya gerek var mı?
yalnız çıkarken keşke başka bişe dileseydim demedim değil, bakarsın o da tutardı. gülücük.
neyse iyi başlayan gece iyi bitti diyelim lafı fazla uzatmadan… hem ay da yerindeydi daha nolsun!