kaçmak
derin bir nefes çekti sigarasından, o kadar büyük zevkle içine doldurdu ki dumanı başka bi yerdeydi sanki.. sokakta ki insanlara baktı, koşuşturmalarına, aceleleri olmalarını seyretti. bir yerlere yetişmeleri gerektiklerini anladı, farklı hayatlar serildi gözüne, gördü o da.. kokoşlar, psikopatlar, krolar, hanzolar.. durdu ve seyretti diğer insanları, kafasını kaldırdı bi damla yağmur düştü alnına. .. bi nefes daha çekti, mırıldanmaya başladı “i know when i die, you’ll be on my mind..” esen sert sonbahar rüzgarı üşüttü içini ama aldırmadı şakır şakır yağmaya başlayan yağmura, kaçmadı ıslandı, kollarını açtı sarıldı yağmura, yağdıkça üzerine yağmur uzaklaştı.. sanki üzerine düşen her damla onu… hiç bırakmak istemedi yağmuru.. ama kesildi yağmur.. paltosunun yakasını kaldırdı, sigarasını yere atıp botuyla ezdi.. ileri doğru baktı yürümeye başladı adım atacak yerin olmadığı boş sokakta, giderken herkes
sıkıldı sonra, bıraktı yazmayı..