yüzüme bak yüzüme!
sinirliyim ya!
bilgisayar dersinde maillerimi kontrol ediyorum, allpostersten cevap gelmiş, daha önce aldığım posterlerle ilgili, kargonun kaybolma ihtimaline karşı ürünleri yeniden yollamışlar, ne kadar da iyiler! fakat yanlış olan birşey var, artık dikkatsizliğim mi desem yoksa salaklığım mı bilemiyorum ama adreste numarayı 28/14 yazacağıma 18/14 yazmışım, yani başka bir apartmana gidecek ürünler, daha bi sinirleniyorum, acaba geldilerde geri mi gittiler..
okul çıkışı servisten iner inmez eve 1dk uzaklıkta ki pttye gidiyorum.
– abi amerikadan bi paket gelecekti, selçuk korkmaz adına?
adam yere bakıyor.
– adresinize gelir.
– ama abi adresi ben yanlış yazmışım 28/14 yerine 18/14 yazmışım. yani gelmişse bile geri dönme ihtimali var.
– acaba ptt ana merkezde midir? 3. caddede
– size en yakın pttye gelir. postacı tanıdıksa getirir.
– peki abi napıcaz o zaman ben bi hafta sonra gelirim?
– evinize gelir.
– ulan salak adam anlasana! adresi yanlış yazmışım, tamam ben salağım adresi yanlış yazdım ulan, sen niye bi saattir anlamamakta ısrar ediyosun! eve nasıl gelecek lan ! adresi yanlış diyorum. HALA ADRESE GELİR DİYOSUN
– insanların suratına bak önce öküz!
varya sinirim iki katından daha fazlaya yol alıyor, çıkıyorum pttden 5 adım atıyorum, gökyüzünden bir karartı kafamı teğet geçip, omzuma konuveriyor.
EVET BİLDİNİZ..
talih kuşu.. hemen havalara uçuyorum oley sayısalıydı piyangosuydu herşey bana çıkacak, her istediğim yerine gelecek! demiyorum tabi ki, bu talih kuşunun üzerime 3. “sıçışı” oldu yahu, hem diğer 2 sinde kafama etmişlerdi bu sefer başarısız girişim oldu, omzuma geldi. aksilik!
– yahu bu arada bugun ne vardı, süper toto mu? ben gidip 2 kolon oyniim yaa. yemek de yerim.
– hem ya çıkarsa?
– la bit git.
– 10 trilyon len!
– yarısı benim!
– anlaştık.
– o zaman gidiyorum ben!
– git bakalım, bekliyorum ha iyi haberlerini.
– tamam tamam önce oynayalım da.
– şunu oynarmısın, 3 kolonda makineye oynatıver.
– eyv abi, kolay gelsin.
– sakın saol demeyin ya!
здравствуйте!, здор`ово!
– buyrun söz sizin,
evet efenim,
değerli insanlar!
şey..
ben rusça öğreniyorum yahuu, valla bak daha yeni girdim derse çok heyecanlı!
şaka bi yana yeni bi dil öğrenmek eğlenceli, sevindirik oldum, ilkokula döndük bi çırpıda, alfabeyi yazdık yavaş yavaş! hoca ödev verdi 20 A harfi 30 YA harfi, 21 YO harfi.. meuheua, şaka şaka. ödev aile bireylerinizin adını yazın! cinayet bee..
eğlenceeli valla..
rusça öğrenerek vatana millete hayırlı bi evlat olabilecek miyiz, veya interneşınıl rilişınz olayını başarıyla uygulayabilecekmiyiz bunu zaman göstericek.. ama kısa süreli de olsa yeni bişeyler öğrenmek eğlenceli, keyfini sürmek lazım.
– uzatma bitir, reklama giricez.
haraşo haraşo..
şey
paka paka!
hatta dan vidanyas yahuuu!
2008
ben büyüyünce, büyük adam olucam!
varya,
4. sınıfa geldiğimde büyüdüm dedim abi, tamam daha ne kadar büyücektik ki zaten?
sonra ortaokula geçtim, dedim ki kendime bebeymişim ya kendimi büyük zannediyomuşum sadece ama 7. sınıfa geldik 8e geçtik bu sefer büyüdüm abi.
sonra lise başladı..
1,2 en sonra da üç geldi, ama güldüm kendime büyümüşüm dediğim bu muydu? hatırladım orta okulu hatta lise 1i lise ikiyi ne büyümesi yahu çocukmuşuz çocuk. ama lise3 te büyümüştüm artık, olgundum, yetişkindim; hatta kredi kartım bile vardı ya! herhalde büyücem!
derken üniversite geldi..
hazırlıktı, birdi, kıştı, yazdı derken ikiyim artık..
hazırlıkta birileri çıktı, ya çok olgunsun dedi, yaşından büyük gibisin felan, belki de beni de inandırdı. büyüdüm sandım.. ama gerçekten geçmişime baktığımda büyümüştüm yahu.. zaten üniversiteli olduk, hem kredi kartları da iki adete çıkmıştı? daha nolsun? bi insan daha nasıl büyür ki zaten? güldüm, geçtim; büyüdüğümü sandığım yıllara.. ortaokula, liseye.
birinci sınıf oldum bi ara. ama kendimi büyümüş olarak sanıyorum o zamanlar, büyüğüm! bu sefer geçmişe dönüp ufakmışım demedim kendime, bi sene öncesine. aynıydım belki de, büyük! aslında büyüklük garip bişe aynı zamanda, mesela okula şortla gidiyorsan büyüyemezsin öyle.. tişört giyeceksin ama düz, sade olacak, yoksa çocuk kalırsın büyüyemezsin bak benden söylemesi! benim gibi mi ?
artık büyüğüm yahu.. ciddiyim bak, bu sefer “büyüdüm” gerçekten.
ama merak etmiyorda değilim hani, artık büyüğüm ya! ama ya 5 sene sonra yahu çocukmuşum be o zamanlar da dersem nolacak? bu böyle sürecek mi? kısır döngü ölene kadar devam edecek, ulan ölmüşüz bi büyüyemedik mi diyecez?
yok valla büyüdüm ben artık.
o zaman büyük selçuğa, hayır hayır büyümüş olan selçuğa içelim?
– içmeyelim mi?
– ne bileyim?
– içelim, içelim..
i’ll carry you home.
ne bileyim yahu içimden geldi be.
tüm şarkılar yasaklansın, hepsine lanet olsun.
– olsun mu?
– olmasın.
eyvallah ya.
– güneş, yarın benim için daha bi açar mısın?
bu bayram başka bayram
bugün bayram, dün de bayramdı; önceki gün de. diğer bayramlardan farklıydı, ailemden uzakta ilk bayram, ne büyük bir ilk benim için, bayramlar şeydir ya hani kaynaşılır, mutlu olunur, ziyarete gidilir.. geçen seneyi anımsıyorum bayramı, o zamanda gitmiyodum, sonra bi bakmışım ilk ayrı bayramımız olucak bu, atladık gece otobüse sabah dayandık kapıya, ben geldim! bu sene gitmedim, neden, niçin, nasıl, kim, ne zaman gibi soruların cevabı yok bu arada neden ve niçin zaten aynı şeyi sormuyorlar mı? bilmiyorum. yalnız moralim çok bozuk neden bilmiyorum, şu an bişeyler yazmak hayatın en zor şeyi gibi geliyo, öyle midir gerçekten?
bayram diyoduk..
evet bu bayramdan önce gidip ciciler almadık, bildiğin yırtık ayakkabılarım, sökük eşofmanımla mutluydum. köselileri çektik altımıza, üstümüzde takım elbise durumumuz yok yani, gerçi ne zaman oldu ki? merak ediyorum yahu acaba ne zaman takım elbise + köseli ayakkabı kombinasyonuyla merhaba diyeceğim hayata. evdeydim, dışarı da çıktım bazen.. kimse gelmedi haliyle, hem kim gelecekti ki zaten? odamda vakit geçirdim, film izledim, müzik dinledim; birde pizza yedim unutmadan..
bu bayram kimsenin elini öpmedim, hatta kimseyle bayramlaşmadım yüz yüze. çok garipti benim için, ama özel birisiyle bayramlaştım en azından. çok yalnızım be günlük!
bayram sabahı erken kalkmadım, kalktığımda şaşırdım önce, bayram mesajı doluydu telefonum! şekerler hepinizi çok seviyorum iyi ki varsınız.. kalktım kafamı kaşıdım.. açtım müzik dinledim biraz..
çok yalnızız be atam!
bayramlaşacak kimse yoktu etrafta, gittim atama sığındım, gittim bayramını kutladım atamın! en azından kendimi mutlu ettim..
ne bileyim, keyifsizim nasıl bi bayramdı ki bu, anlamadım. bizim orda kapıyı çalıp şeker isterdi çocuklar yahu, burda o da yok.. tek kapımı çalan gelen pizzacıydı..
sen de mi ismail?