2008
ben büyüyünce, büyük adam olucam!
varya,
4. sınıfa geldiğimde büyüdüm dedim abi, tamam daha ne kadar büyücektik ki zaten?
sonra ortaokula geçtim, dedim ki kendime bebeymişim ya kendimi büyük zannediyomuşum sadece ama 7. sınıfa geldik 8e geçtik bu sefer büyüdüm abi.
sonra lise başladı..
1,2 en sonra da üç geldi, ama güldüm kendime büyümüşüm dediğim bu muydu? hatırladım orta okulu hatta lise 1i lise ikiyi ne büyümesi yahu çocukmuşuz çocuk. ama lise3 te büyümüştüm artık, olgundum, yetişkindim; hatta kredi kartım bile vardı ya! herhalde büyücem!
derken üniversite geldi..
hazırlıktı, birdi, kıştı, yazdı derken ikiyim artık..
hazırlıkta birileri çıktı, ya çok olgunsun dedi, yaşından büyük gibisin felan, belki de beni de inandırdı. büyüdüm sandım.. ama gerçekten geçmişime baktığımda büyümüştüm yahu.. zaten üniversiteli olduk, hem kredi kartları da iki adete çıkmıştı? daha nolsun? bi insan daha nasıl büyür ki zaten? güldüm, geçtim; büyüdüğümü sandığım yıllara.. ortaokula, liseye.
birinci sınıf oldum bi ara. ama kendimi büyümüş olarak sanıyorum o zamanlar, büyüğüm! bu sefer geçmişe dönüp ufakmışım demedim kendime, bi sene öncesine. aynıydım belki de, büyük! aslında büyüklük garip bişe aynı zamanda, mesela okula şortla gidiyorsan büyüyemezsin öyle.. tişört giyeceksin ama düz, sade olacak, yoksa çocuk kalırsın büyüyemezsin bak benden söylemesi! benim gibi mi ?
artık büyüğüm yahu.. ciddiyim bak, bu sefer “büyüdüm” gerçekten.
ama merak etmiyorda değilim hani, artık büyüğüm ya! ama ya 5 sene sonra yahu çocukmuşum be o zamanlar da dersem nolacak? bu böyle sürecek mi? kısır döngü ölene kadar devam edecek, ulan ölmüşüz bi büyüyemedik mi diyecez?
yok valla büyüdüm ben artık.
o zaman büyük selçuğa, hayır hayır büyümüş olan selçuğa içelim?
– içmeyelim mi?
– ne bileyim?
– içelim, içelim..
i’ll carry you home.
ne bileyim yahu içimden geldi be.
tüm şarkılar yasaklansın, hepsine lanet olsun.
– olsun mu?
– olmasın.
eyvallah ya.
– güneş, yarın benim için daha bi açar mısın?
Yoruma kapalı.